水調歌頭 /蘇軾
明月幾時有,
把酒問青天.
不知天上宮闕,
今夕是何年.
我欲乘風歸去,
又恐瓊樓玉宇,
高處不勝寒.
起舞弄清影,
何似在人間!
轉朱閣,
低綺戶,
照無眠.
不應有恨,
何事長向別時圓?
人有悲歡離合,
月有陰晴圓缺,
此事古難全.
但願人長久,
千里共嬋娟.
La Hela Luno /Su Shi
Kiel ofte la luno helas?
Kun glaso da vino, mi demandas al la blua ĉielo.
En la ĉielo kun palaco kaj domego,
Kia sezono estas ĉi nokte?
Mi volas reveni flugante kun la vento,
Sed mi timas, ke la ĉiela jada domo
Estas tro alta kaj malvarma.
Dancante kun mia ombro,
Mi sentas kvazaŭ en alia mondo!
Turniĝas la ruĝa domo,
Kliniĝas la vualita fenestro,
Dume la luno lumas super la sendormulo.
Se la luno ne ĵaluzas,
Kial ĝi plenemas kiam homoj estas disaj?
Homoj havas ĝojon, malĝojon, kaj kuniĝon, foriĝon;
La luno havas helon, malhelon, kaj plenon, malplenon.
Tiu estas tiel ekde pratempo.
Mi deziras al vi longvivon,
Kaj ni rigardu la saman lunon dise milkilometrojn.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment